Beti bezala klase ostean geratu egin gara lanak amaitzeko, kurtsoa bukatzeko egun gutxi batzuk falta dira eta komeni zaigu lanak lehenbailehen egitea. Gaurkoan, osteguna da eta unibertsitate guztian gutxi batzuk geratzen gara. Suposatzen dut unibertsitateko jendea Arrasaten edo Gasteizen egongo direla parra botatzeko intentzioz. Ordu bat lanean daramagu eta komunera joateko gogoak etorri zaizkit, eta momentu batez bakarrik itxi diet lana egiten, komunetik etorri arte. Bat batean, korridoretik zetorren hots batzuk entzun ditut, tiro bat bezalako hotsak ziren, baina ezinezkoa zen. Horregatik harrituta komunetik atera eta korridorera gerturatu naiz. Ezin izan nuen sinistu nire begiek ikusten ari zirena. Morroi batzuk ikasle eta irakasleak bahitu zituzten, korridore amaieran soka batez loturik zeuden, mugitu ezinik, oihu egin ezinik, beldurrak akatsen… Oso urduri jarri nintzen momentu horretan, zer egin behar dut nik orain? Ezin naute sekula ikusi bestela haien beste biktima bat bilakatuko naiz. Eskerrak, mobila nire ezkerreko poltsikoan daukat. Azkar batean atera dut eta poliziari deitzea erabaki dut, 112 zenbakiak markatzea asko kosta zitzaidan, eskua dardaka neukan. Komunean sartu eta gertatzen ari zena kontatu nien, laguntza erregutu nien. Hogeita hamar minututan etorriko zirela esan zidaten, momentu horietan minutuak orduak ziren eta ezin nuen hainbeste itxaron, ni aurkitzeko beldur nintzen. Horregatik Eskoriatzan bizi den lagun bati deitu nion, asko kostatu zitzaidan dena azaltzea, izan ere, oso baxu hitz egiten nion eta entzuteko zailtasunak zituen, gainera hasieran broma bezala hartu zuen, baina nire larritasuna ohartu ondoren konturatu zen benetan ari nintzela. Jendearen bila joateko eta segituan unira etortzeko eskatu nion. Twitter, tuenti, korreoan mezu bat jarri zuten jendean momentuan irakurtzeko gertatzen ari zena eta unira segituan hurbiltzeko, horrela jendea elkartzea lortu zuten eta unira sartu zirenean, morroiak inguratuak edukitzea lortu zuten, alde ez egiteko. Minutu batzuk geroago polizia etorri zen eta atxilotu zituzten. Susto batean gelditu zen gertatutakoa, inoiz ahaztu ezingo dudan esperientzia.

Bertan, adimen mapa sortzeko mahaigaina bat daukazu eta ezkerraldean zutabe bat aurkitzen da. Zutabe horretan mapa sortzeko eta aldatzeko hainbat tresna daude. Notak gehitzeko posibilitatea daukazu, baita loturak jartzeko eta fitxategiak eranzteko ere.

 Komunitateak blog baten inguruan sortzen dira, blogean dituzun irakurle kopuruari deitzen zaio komunitatea. Bloga euskaraz idatziz gero, euskarazko komunitate bat izango zen. Goeina.net euskarazko komunitate bat dauka, irakurleak euskaraz informatzen ditu.

Goiena.net Debagoienko albisteak sortzen dituen webgune bakarra da. Euskara da hizkuntza bakarra eta bertan,iragarkiak, zorion gurrak, eskelak, gida komertziala, blogak..aurkitu daitezke.  Usoa Agirre esan duen bezala, ” goiena.net eskaparate polita da eragile horren ekintzak aurrera eramateko”. Goiena euskara hutsean egiten dute, izan ere, haien ardatzetako bat da,  eta informazioa euskaraz ematen dute,  Ibonen esan duen bezala, “ naturala kontsideratzen dugu euskara, baina ez horregatik gabiltza aparradia ematen, euskaraz eta kito”. 2400 lagun bisitatzen dute goiena egunero, gehienbat blogetatik izaten dituzte bisitak.

Goiena erabat anitza da, librea, denei ahotsa ematen zaio horregatik ez daude ideologia, sexu adin edo talde konkretu bati zuzenduta, harik eta irekiena dira, izan ere, goiena mundu guztiari zuzenduta dago.Erabat sinesgarria izateko garrantzitsua baita anitza izatea.

Ibonek, bere esperientzia propiotik eman digu hitzaldia, izan ere, bertan egiten du lanean eta ondo daki bere funtzionamendua, hala ere, berarekin lan egiten dutenei ere grabazio txiki bat egin die. Asteko, dandaka.com izan dugu, bertan musika gustatzen zaien pertsonentzako komunitatea da. Musika, parte-hartzaileak, musikazaleak, albisteak, bideoak, mp3-ak eta blogak biltzen ditu webgune hau. Bertan parte hartzea sustatu egiten da eta youtube eta myspaceko sarbide zuzena eskaintzen du. Batu egiten dira musika taldeen inguruko mugimenduak eta mugimendu horiek euskaraz sortzen dira. Ondoren, tokiko.tv-eko langile bat azaldu digu munduko telebista sareko ispilua da, telebista ikusteko aukera ematen duen webgunea da eta edukiak eta saioak aukeratzeko aukera ematen du baita ere bideoak ikusi eta gomendioak egin daitezke.

Interesgarria iruditu zait gaurko hitzaldia gainera erabili dituen bideoak oso eramangarri egin du hitzaldia eta gure parte hartzea jolas eta galderen bitartez jorratu du, hitzaldiaren parte eginez.

Bilaketa gehienak Ikus-entzunezko komunikazioekin zerikusi dute, esaterako,  informazio konpetentziak materiako bloga, proiektuaren bloga, web diseinuan egiten ari garen webgunea…baita nire gelakideen blogetan agertzen zen nire izena, dena unibertsitateko lanen inguruan.

Horrez aparte, Facebook-eko kontua agertzen zen. Bertan klikatzerakoan nire hainbat datu pertsonalak jartzen zituen, baita argazki bat ere. Horrek pixka bat larritu egin nago, izan ere, ez da nire gustukoa edonork nire datu guztiak jakitea. Horregatik berehala nire profileko hainbat gauza aldatu egin ditut. Facebook-en kontuaz aparte, Twitter-ekoa agertzen da ere.

Orrialdeak batzuk aurrera, Sopelako kultur etxean egin ditudan piano kontzertuen berri zegoen. Bertan, ekitaldien egunak, ordua eta jotzen nituen musika piezak ikus daitezke.

Aurretik irakurri neukan artikulu bat agertzen da, eta ez da batere nire gustukoa. Sapiens Tribune izeneko blog baten,  La actitud impersonal  izenbura duen artikulu bat agertzen da. bertan protagonista ni neu naiz. Artikuluaren autorea, Julian Montaño da, Filosofia ikasi zuen eta gaur egun Komunikazio arloan lan egiten du. Orain arte ez nuen gizon honen izena inoiz entzun, ez diot ezertaz ere ezagutzen eta hori da gehien nazkatzen nauena, izan ere ez dakit zein da nire izena jartzearen arrazoi, kasualitate hutsa izan daitekeelako edo ez. Gainera artikulu horren edukia ez zait batere gustatzen, neu naizelako historian agertzen den protagonista eta historia hori ez delako nire errealitatea. Gainera, artikulua pixka bat barregarria da eta zoro moduan agertzen da nire burua.

Amaitzeko, argazkietan egin dut bilaketa. Argazki gehienak nirekin nire gelakideen eta nire blogan agertzen diren argazkiak dira, baita Gasteizen juergan ateratako argazki bat ageri da. Baino ala eta guztiz, ni bakarrik agertzen naizen  bi argazki bat agertzen dira, egia esan ez zait grazia handirik egiten bertan ateratzea, baino egia esan ez zait asko ikusten.

Egunkaria 1990.urtean sortu  zen eta egunkari honen helbururik nagusiena, independientea , plurala, aurrerakoia, nazionala eta euskararen sustatzailea izatea zen, beste ezaugarri askoren artean.

2003ko otsailean, euskal herritarrentzat egun ilun bilakatu zen, izan ere, euskaldunon egunkaria itxi zuten, bertan lan egiten zuten 10 lagun  atxilotuz, hauek inkomunikatuak egon dira eta torturak jasan dituztela aitortu  dute. ETAko kide izatea leporatzen zieten eta horregatik zazpi urtez kartzelan egon dira  epaiketaren zai. Azkenean, 2010 epaiketa egin da, eta atxilotuak absolitu egin dituzte. Izan ere, ezin ziren inolako frogetan oinarritu.

Zazpi urte pasatu ostean, atxilotuak berriro ere aske dira, baina, herriak ez du pasatutako inoiz ahaztuko are gutxiago kartzelan igarotako momentu latz horiek.

Google docs erabilita, zezenketen aurkako aurkezpen bat sortu dugu oraingoan.

Hauxe izan da gure aurkezpena.

Sustatu Slashdot eta Barrapunton oinarritutako euskarazko blog kolektibo bat da, 2001.urtean sortua. Blog honen helbururik nagusiena, jendea entretenitzea da.

Bideoan, hainbat gai jorratzen dituzte, alde batetik politika eta bestetik , internet eta teknologi berriak, hauek euskararekin bateratzen dituzte. 2000-2500 bisitari inguru izaten dituzte egunean, gehienbat bat lan orduetan, horregatik hausnartu dezakegu, langileak direla blog hau gehien bisitatzen dutenak.

Goiena Sustatu finantzatzen duen enpresa da, hau dela eta, hainbat iragarki agertzen dira blogean, nahiz eta ez zaion garrantzi asko ematen, izan ere, ez da errentagarria, haien helburua beste bat baita.

Nahiz eta hasiera baten dena testua eta albisteak izan, gaur egun bideoak eta argazkiak ikusgai dira sustatun. Baina nahiz eta albisteak izan, Sustatu ez da egunkari digital bat, blog hau, egunkari digitalak ez bezela, jendeak igotako albisteak argitartaratzen ditu.  Gainera, iruzkinak idazteko aukera  dago, baita galderaren erantzuna jasotzeko ere. 2009ko irailean “What the fuck” deituriko atal berri bat gehitu zioten, interneten harritzen dieten gauzak idatziz.

Azken finean esan dezakegu, Sustatu irakurleok eraikitzen dugun blog bat dela, bertan, iradokizunak, albisteak, iritziak euskeraz emateko askatasun osoa dugulako.

2010eko urtarrilaren 12an lurrikara bat jaso izan du Haiti herria. Esaten dutenez, inoiz  zonalde horretan ikusi den egoerarik larriena izan da. Puerto Principe hiriburutik 15 kilometrotara gertatu zen tragedia hau eta guztira 200.000 hildako eta 250.000 zauritu izan dira.

Haiti horrelako katastrofe bat aurre egiteko baliabideak ez dituen herri pobre bat da. Laguntzak eman dira egoera honi aurre egiteko, ala ere, ez dira nahikoak eta onak izan.

Herrialde asko diru laguntza handiak bidali dituzte eta borondatezko lankide asko  herri hau laguntzera joan dira, hala ere, gobernuak Haitiarekiko deskonfiantza dela eta, soldadu asko bidali dituzte  borondatezko lankide hauek babestera. Ondorioz, diru asko xahutu egin dute hauek bidaltzen, diru hori laguntza bezala eskaini beharrean. Gainera, nahiz eta janari asko bidali izan arren, ez zen nahikoa, kontuan izanda kaltetuak hiru milioi inguru izan zitezkeela. Ondorioz, herritarren artean lapurretak eta erasoak sortu egin dira. Aipatzea beharra dago, emakumeak eta umeak jasaten ari duten egoera latsa, izan ere, hauek dira babesa gutxien dutenak, eta bortxaketak eta tratu txarrak etengabe jasaten ari dira.

Beste alde batetik, laguntza handienak hiri nagusietara bidali dira, beste herri txiki asko kontuan hartu gabe. Eta jakin denez,hirietako biztanleri gehienak lurrikara gertatu ostean, haien jatorrizko herrietara itzuli egin dira babesa bila, hori dela eta, herrialde hauetan ez dago nahiko janaririk ezta laguntzarik ere. Gainera, nekazaritzan oinarritzen diren herri txiki hauek, orain dela urte asko krisi larria jasaten egon dira laguntza internazionalak arroza dohain eskaintzen zutelako. Hau dela eta, azkenaldi honetan, nekazari askok hirietara emigratzeko beharra zuten.

Haitinen ematen ari den egoera oso larria eta hunkigarria da. Nahiz eta etengabe hedabideek informazio eskaini, bertan bizi den egoera  eta etsipena ezin da inondik ere imajinatu.